Als ik naar mezelf kijk, kan ik wel zeggen dat ik inmiddels wel ervaringsdeskundige ben geworden wanneer het gaat om scan stress.
De hele procedure van een MRI of PET scan kan ik inmiddels wel dromen, maar je moet het toch maar weer iedere keer ondergaan.
MRI
De MRI vind ik persoonlijk de meest verschrikkelijke die er is. Voor wie er niet mee bekend is, je zou het geluid van een MRI eens een keer op moeten zoeken en af moeten luisteren. En dan bedenken dat een patiënt die dat onderzoek moet ondergaan, dat geluid soms ruim 20 minuten lang moet aanhoren. Je krijgt vooraf gehoorbescherming in de vorm van oordopjes en een koptelefoon, maar geloof mij, het geluid komt ook daar dwars doorheen. Bij een aantal MRI’s kon ik zelf ervoor kiezen of ik muziek wilde horen. ‘Graag’, hoorde ik mijzelf zeggen. De muziek hoorde ik wel, maar heel erg op de achtergrond. Als afleiding tijdens het onderzoek mag ik altijd naar een afbeelding boven mij kijken. De meest recente die ik mij herinner, is volgens mij een afbeelding van Curaçao. Ik weet nog goed dat ik uit verveling – of afleiding – uiteindelijk maar alle gekleurde huisjes op de poster ben gaan tellen en alles wat ik nog meer kon tellen. In de hoop dat het onderzoek dan maar zo snel mogelijk klaar zou zijn. Inmiddels ken ik alle afbeeldingen wel.
Voor wie het nog niet weet, maak ik zelf heel erg graag foto’s en ik heb er velen die op het plafond daar niet zouden misstaan.
Sietske Bruijne - Hagers
Wil jij reageren op deze eerste blog van Sietske, dan ben je van harte welkom. Stuur je berichtje naar Info@jijspeeltdehoofdrol.nl, wij kijken er naar uit.
PET scan
Deze vind ik persoonlijk minder erg. De hele voorbereidingstijd en het lange wachten vind ik het vervelendste. Vanaf het moment dat er via het infuus de welbekende vloeistof is toegediend, moet je maar liefst 50 minuten stil liggen. Je mag totaal niet bewegen, geen boek lezen, een serie op je tablet kijken of lekker scrollen op je telefoon. Gelukkig mag je wel naar muziek luisteren, of naar een podcast. Dat laatste heb ik de laatste keer bedacht om eens te gaan doen en ik kan het iedereen aanbevelen. De tijd gaat ineens lekker snel.
Dan ‘alleen’ nog een poos stil liggen voor de PET scan, waar ik toch iedere keer weer bang ben dat ik bijvoorbeeld heel erg hard moet niezen ofzo.
De uitslag
En dan komt het wachten…. Soms krijg je al redelijk snel de uitslag, andere keren moet je een paar dagen wachten. Ook zijn er ziekenhuizen die gebruik maken van een app waar je dossier in staat en waar je ook uitslagen van scans kunt teruglezen. Vaak wordt afgeraden om dit te doen. Zo’n verslag van een radioloog is vaak echt een onbegrijpelijke taal en zorgt juist voor meer stress, doordat je totaal niet begrijpt wat er nu daadwerkelijk staat. Zelf lees ik het toch nog iedere keer, gewoon omdat ik niet kan wachten tot mijn gesprek met mijn oncoloog. Inmiddels lees ik alleen nog de conclusie en niet alles wat daarvoor geschreven wordt.
Dus….scan stress. Voor velen waarschijnlijk zo herkenbaar en een gevoel dat zelfs na jaren niet weg te nemen is.
