Er zijn vele vormen van kunst die expressie kunnen geven aan het kankerproces. Voor de een is het schrijven van poëzie de weg, voor een ander is dat schilderen, voor nog een ander is het laten zetten van een tattoo de beeldtaal waar iemand veel gevoel en betekenis in kwijt kan.
Met medewerking van Georgina Haug, Sietske Bruijne Hagers en Sabine Wernars op 26 februari 2025. Redactie voor JSdH door Georgina Haug (jan 2026)
Sinds mijn diagnose in 2018 heb ik diverse kanker-gerelateerde tatoeages laten zetten. Voor de bestraling werden er 4 punten op mijn lijf gezet, waarvan 2 tussen mijn borsten. Als ik na die periode mijn decolleté in keek, bleven die kleine puntjes een onwelkome herinnering aan de pijn en angst van die eerste behandeling. Dus besloot ik om dat te transformeren met een sacred geometry tattoo. Ik had al een vaste tattoo artist die op de hoogte was van mijn situatie en samen ontwierpen we het verhaal waar ik nog steeds met plezier naar kijk. Door de jaren volgden nog 2 grote projecten die ik op mijn lichaam draag en waar voor mij veel heling in zit. Daarnaast zette ik een sister-tattoo. Mijn zus en ik dragen beiden een afbeelding die ons verbindt in dit proces, die dag samen, de voorbereiding, de gesprekken die we rondom deze tattoo hadden, zijn zo dierbaar.
Foto: Georgina Haug.
Foto: Sietske Bruine – Hagers
Ik heb eigenlijk altijd al wel een tattoo willen hebben, maar om het dan ook écht te doen, dat vond ik toch wel een grote stap. Een ding was voor mij wel zeker, áls er dan een zou komen, dan moest deze wel een speciale betekenis hebben.
In 2018 kreeg ik de diagnose borstkanker en ging ik de hele rollercoaster in van o.a. chemo’s, scans en bestralingen. Voor deze bestralingen werden de welbekende ‘puntjes’ op mijn lijf gezet. Heel subtiel zijn ze gezet en ik moet eerlijk zeggen dat ik sommige niet eens meer terug kan vinden op mijn lijf. In het jaar 2019 mocht ik gelukkig deze hele rollercoaster afsluiten.
Toen kwam het jaar 2021, het jaar waarin ik de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. Dat was voor mij het moment in mijn leven dat er een film begon, waarin ik geen hoofdrol wilde spelen. Vooral de boodschap van de oncoloog dat ik hooguit 2 tot 5 jaar had (met een kans om in het eerste jaar te komen overlijden), maakte dat ik mezelf kwijtraakte. Ik belandde in een zware depressie. Gelukkig ben ik daar uiteindelijk uitgekomen en lukte het mij weer om mijn leven op te pakken. Om die zware periode af te sluiten, wilde ik mijn wens uit laten komen om een tattoo te laten zetten. ‘Be Strong’ staat er op mijn enkel. De tattoo is ontworpen door mijn oudste dochter. De stippellijn symboliseert de weg die ik heb afgelegd. Ik hou erg van lieveheersbeestjes, vandaar dat deze er ook onderdeel van uit maakt en het bloemetje is bedacht door mijn jongste dochter’.
Ik heb een tattoo altijd al iets bijzonders gevonden. Een teken of een afbeelding met betekenis dat verbindt, vertelt, vervangt.
In 2012 verloor ik op 46 jarige leeftijd mijn linkerborst na de diagnose borstkanker. Het duurde een tijd voordat ik de neuropathie en bindweefselklachten die ik ervoor terugkreeg, accepteerde. In die jaren die ik nodig had om te genezen en te accepteren, waren daar altijd mijn Friese Stabijs Froukje en Famke om mij bij te staan. Froukje mocht ik 11 jaar bij mij hebben. Zij overleed op dezelfde dag als mijn vader, 36 jaar eerder.
De uren, dagen, weken die zij troost bood, zijn niet in goud weer te geven. Maar wel in een tattoo die ik voor altijd bij mij kan dragen, in plaats van mijn borst, dicht bij mijn hart. Ik wilde het zo graag maar wist niet hoe ik het moest aanpakken. Welke artiest dan? Iemand die ervaring had met littekens, iemand die ik mijn lijf kon toe vertrouwen.
Ik kwam Mirjam tegen van Tittoo.org. Een prachtige stichting die zoveel betekent voor de vrouwen die dankzij Tittoo een tattoo hebben gekregen . In 2025 durfde ik het aan en reageerde op de oproep van Tittoo.org. Ik was ongelooflijk blij dat ik mee mocht doen. Oktober 2025 werd mijn wens vervuld. Shannon van InstInkt is een fantastische artiest die mijn droom liet uitkomen. Het sloot een periode af. Mijn maatje voor altijd bij mij. Met daarbij een klaproos die verwijst naar mijn veel te jong overleden ouders. Een beeld waar ik mijn hand maar op hoef te leggen en ik ben met ze verbonden. Een verbintenis die me nooit zal worden afgenomen.
Foto: Sabine Wernars
Wil je reageren op deze bijdrage over ‘Op het lijf’ geschreven? Stuur een mail naar info@jijspeeltdehoofdrol.nl
Wist je dat er een stichting is die zich helemaal richt op kanker gerelateerde tattoos? Stichting Tittoo.org helpt vrouwen na een borstkankeroperatie een tattoo te krijgen. Om zich weer mooi te voelen, om een donkere periode van hun leven af te sluiten en en om weer de baas te worden over hun lichaam. Enkele borstamputatie, dubbele borstamputatie, gereconstrueerd of niet; iedereen is welkom.
